استفاده از واژه “تاخیر” در مورد ارسال بار شاید چندان مناسب نباشد و بهتر است به جای آن از “تغییر در زمان پرواز” استفاده کنیم. اما به هر تقدیر، در لجستیک و حمل و نقل هوائی “تاخیر” یا همان “تغییر در برنامه پروازی” بخش جدانشدنی و اجتناب ناپذیر از بدنه این صنعت بوده و با نام آن عجین گردیده است.

 گره خوردگی واژه “تاخیر” با نام این حوزه ناشی از پیچیدگی‌های عملیاتی و وابسته بودن عملکرد سیستم به مجموعه‌ای از فعالیت‌ها، الزامات، اقدامات و پیش زمینه‌ها در حوزه‌های مرتبط و مختلف کاری است که همانند اکو سیستم بهم پیوسته به صورت زنجیروار در یکدیگر تنیده شده‌اند. 

البته امروزه با بهره‌گیری از فن آوری‌های نوین و هوشمندسازی گسترده در زیرساخت‌های این صنعت، به ویژه در ایرلاین‌های پیشرو و برجسته در سطح جهانی مانند Emirates و Qatar Airways که خوشبختانه (یا متاسفانه!) در حال حاضر بیش از 90 درصد از سهم جابجایی‌های صنعت هوانوردی از مبداء ایران را به خود اختصاص داده‌اند، به ندرت شاهد تاخیر و تغییر در رزرواسیون‌ اولیه هستیم.

نکته‌ای که باید همواره به آن توجه داشت این است که در برنامه زمان‌بندی شده پروازی برای حمل محمولات با ماهیت و اولویت ارسال عادی “General Cargo” ، ایرلاین حمل‌کننده این اختیار را دارد که بنا به دلایل مختلف، در تاریخ، زمان و توالی پروازها و حتی مسیر در نظر گرفته‌شده در رزرواسیون اولیه (booking)، تغییراتی را بدون اعلام قبلی به فرستندگان یا عاملین فروش بار و صدور بارنامه اعمال نماید.

ناگفته نماند که این تغییرات به ندرت صورت می‌پذیرد و اساسا نام تاخیر را نمی‌توان بر روی آن گذاشت؛ بلکه صرفا تغییر در برنامه پروازی بوده که جزء اختیارات ایرلاین حمل کننده محسوب شده و گریزی از آن نیست.

بد نیست بدانید که در بیش از 95 درصد موارد، محمولات ارسالی طبق همان بوکینگ اخذ شده اولیه بدون تغییر در تاریخ و زمان پرواز به مقصد می‌رسند.